W.A. MOZART
REQUIEM
ZELENKA - ALLEGRI - GJEILO
ADAGIO & FUGA
W.A. MOZART
REQUIEM
ZELENKA - ALLEGRI - GJEILO
ADAGIO & FUGA
Het concert van zaterdag 30 mei 2026 werd opgenomen door het Oudenaardse inclusieproject culTuur Op Bezoek. Deze professionele registratie werd oorspronkelijk gestreamd voor mensen die door een fysieke beperking, gezondheidsproblemen of andere omstandigheden niet aanwezig konden zijn in de zaal.
Door het grote succes van de uitzending én op vraag van vele sympathisanten van het project, stelt culTuur Op Bezoek deze concertopname uitzonderlijk open voor iedereen. De kijklijn blijft beschikbaar tot en met 20 juli 2026.
Wil je dit indrukwekkende concert (opnieuw) beleven én tegelijk de werking van culTuur Op Bezoek ondersteunen? Bestel dan jouw streamticket op de website van culTuur Op Bezoek. (webshop via shop.stamhoofd.be)
We horen Sepulto Domino uit de Responsoria van Jan Dismas Zelenka (°1679†1745), een componist uit de barok die vaak over het hoofd wordt gezien, maar wiens muziek doordrenkt is van expressiviteit en drama. In dit deel horen we verstilling, pijn, maar ook verwachting. Het is de stilte na het lijden, die de overgang markeert van dood naar hoop op opstanding.
We dalen verder af in de wereld van het Miserere van Gregorio Allegri (°1582†1652), een van de meest beroemde en diep spirituele composities uit de renaissance. Het werk is een smeekbede om genade – een intieme en toch verheven dialoog tussen mens en het goddelijke. Waar Gjeilo het licht schildert, zingt Allegri over de duisternis van schuld en de hoop op verlossing.
We sluiten dit drieluik af met Northern Lights van Ola Gjeilo (°1978), een hedendaagse Noorse componist die het noorderlicht verklankt als iets hemels, subliems, bijna bovennatuurlijks. De muziek ademt verwondering, sereniteit en intens licht – een perfecte muzikale metafoor voor hoop, schoonheid en het onuitsprekelijke. Het is een moment van stil bewonderen, van opkijken naar het oneindige.
Mozarts Adagio en Fuga in c-mineur KV 546 door het strijkorkest vormt de brug tussen vocale verstilling en Mozarts monumentale dodenmis. De klank van het strijkorkest opent de deur naar de emotionele en muzikale rijkdom van het slotstuk van het programma
Tot slot klinkt het magistrale Requiem KV 626 van Wolfgang Amadeus Mozart (°1756†1791), gebracht door onze drie koren, het OMN en onze vier solisten. Dit onvoltooide werk, voltooid na zijn dood door Franz Xaver Süßmayr (°1766†1803), is een van de meest aangrijpende dodenmissen ooit gecomponeerd. Het verenigt mysterie, emotionele intensiteit en troost in een monumentale muzikale vertelling over leven en sterfelijkheid.
Samen vormen deze vier werken een krachtig geheel dat stilstaat bij vergankelijkheid en hoop, bij duisternis en licht. Muziek als spiegel van de ziel – gedragen door stemmen en instrumenten die ons raken, zelfs in stilte.
Tja, waar te beginnen om Maxim Colpaert in drie alinea’s voor te stellen? In Oudenaarde dan maar, de veilige haven waar hij in 2019 aanspoelt na een bikkelharde selectieprocedure om het Tebasco-dirigeerstokje in handen te krijgen.
De juiste man op de juiste plaats, zo blijkt meteen als hij erin slaagt om (echt gebeurd!) de eerste twee optredens te missen. Lang geleden dat ze bij Tebasco nog zo gebruld hebben van het lachen en dus sluiten ze die ietwat vreemde muzikale snuiter uit Staden-of-all-places meteen in de armen. Een romance die tot op vandaag onverminderd standhoudt.
Het geheim van die relatie? Natuurlijk ademt hij muziek uit, dat zou er nog aan mankeren. Uiteraard heeft hij koordirectie gevolgd bij klinkende namen als Vuye, Bikkembergs en Van Nevel. En vanzelfsprekend is het een plus dat hij zelf een briljante bas en begenadigd zanger is. Maar het is toch vooral zijn je-ne-sais-quoi die hem zo onweerstaanbaar maakt, als muzikant en als mens.
Vijftig mannen die smoor zijn op hun dirigent, het moet als partner vast geen pretje zijn.
Het is niet al wielrennen dat de klok slaat in Robaais, de Vlaamse benaming voor de Noord-Franse stad die haar bekendheid te danken heeft aan de wielerklassieker die Vlaanderen dit jaar een collectief delirium bezorgde met de zege van Wout Van Aert. Dat blijkt wanneer in 1985 Guénaël Catteloin wordt geboren. Niet de koers, wel de muziek blijkt de microbe te zijn, die hem al snel te pakken heeft. Niet het stalen ros, wel de saxofoon is het die zijn hart sneller doet slaan. Het conservatorium van Wattrelos is de proloog van zijn indrukwekkende muzikale opleiding, waarna een parcours volgt dat hem warempel van Roubaix naar Parijs loodst. Onderweg kaapt hij eerste prijzen en gouden medailles weg dat het een lieve lust is: kamermuziek, muziektheorie, analyse, compositie, muziekcultuur, bewerking en arrangement.
Al even gevarieerd is zijn instrumentale en vocale interesse, want naast saxofoon studeert hij ook piano, cello, klavierharmonie, jazz en operazang. Wie goed gevolgd heeft, merkte ongetwijfeld op dat het woord dirigeren nog niet gevallen is. Jawel, ook daartoe voelt hij zich aangetrokken zoals in 2007 blijkt als hij zich in Rijsel inschrijft voor de opleiding directie. Ook nu weer is het een trofee die hij cum laude binnenrijft, maar ook een passie die hem sindsdien niet losliet.
Al jarenlang wordt hij regelmatig uitgenodigd om diverse ensembles in de regio Nord-Pas-de-Calais te dirigeren. Guénaël is momenteel muzikaal leider van Calamus (rietensemble), Collectif Sax (saxofoonensemble) en de Union Musicale Wattrelosienne (blaasorkest). Hij is tevens gastdirigent van het Nord-Pas-de-Calais Wind Orchestra. Ondertussen is het dertien jaar geleden dat hij benoemd werd tot kopman van het OMN, het symfonieorkest waar hij met veel liefde de plak zwaait.
Mensen enthousiasmeren voor kwalitatief hoogwaardige concerten met boeiende programma’s. Dat was wat vier Noord-Franse muzikanten er midden 2013 toe dreef om net over de Belgische grens in Wattrelos met L’Orchestre des Musiciens du Nord (OMN) van wal te steken. De piepjonge dirigent Guénaël Catteloin werd mee aan boord gehesen en begin 2014 werd het eerste van ondertussen vele gesmaakte optredens gegeven.
Vandaag telt het orkest zo’n zestig muzikanten, een geweldige mix van professionele muzikanten, conservatoriumstudenten en uitmuntende amateurs. Net als Tebasco vormen ze een aanstekelijke groep, waar liefde voor muziek en vriendschap hand in hand gaan. Sinds de oprichting trekt het OMN door de regio Hauts-de-France en België met een breed repertoire, gaande van Beethoven en Jenkins over Ravel en Tsjaikovski tot John Williams en Hans Zimmer. Voor hun Oudenaardse vrienden duiken ze nu in – zoals ze het zelf verwoorden – “één van de meest aangrijpende werken uit het muzikale repertoire.”
Tebasco is een pittig mannenkoor uit Oudenaarde dat al sinds 1961 de toon zet in de Vlaamse koorwereld. Wat begon als de Oudenaardse Zangvereniging groeide uit tot een energieke groep van een vijftigtal tenoren en bassen die zich sinds 2016 met trots Tebasco noemt – een speelse samentrekking van “Tenoren en Bassen Compagnie”, en een knipoog naar de vurigheid waarmee ze zingen.
Met een breed repertoire, gaande van klassieke werken zoals Mozarts Requiem en operetteklassiekers, tot volksliederen en moderne koorarrangementen, brengt Tebasco steeds een meeslepende klank vol warmte, kracht en karakter. Onder leiding van hun bezielde dirigent Maxim Colpaert repeteren ze elke maandagavond in het Cultuurmagazijn van Oudenaarde, waar de sfeer tegelijk ontspannen én gefocust is.
Maar Tebasco zingt niet alleen binnen de stadsgrenzen. Het koor trad de afgelopen jaren ook op in Frankrijk en organiseert regelmatig concerten in samenwerking met andere koren en muzikale partners. Daarnaast is Tebasco de drijvende kracht achter het internationale korenfestival Oudenaarde BeKOORd, dat artiesten van heinde en verre samenbrengt rond één gemeenschappelijke passie: zingen.
Wat Tebasco en hun dirigent uniek maakt, is hun aanstekelijke enthousiasme en verbondenheid – als koor, maar ook als vrienden. Ze combineren muzikale kwaliteit met een flinke portie humor, engagement en ja, een snuifje pit. Want zingen bij Tebasco is niet alleen goed voor het oor, maar ook voor het hart.
Eufonia (Torhout) is een enthousiast en hecht koor waar zangplezier en samenklank centraal staan. Het ontstond als ad-hoc groepje van 9 jonge zangeressen uit het kinder- en jeugdkoor Con Spirito, dat in 2000 samengebracht werd voor het opluisteren van een huwelijksjubileum. Dat groepje groeide uit tot het vocaal ensemble van 17 vrouwen.
Kenmerkend voor Eufonia is het gevarieerd repertoire, van folk tot barok, met muziek van o.a. Gjeilo, Pergolesi en Whitacre. Zo brachten ze vorig jaar een film- en musicalconcert en wagen ze zich nu aan Mozarts Requiem. Daarnaast neemt Eufonia graag deel aan korenfestivals, wedstrijden en bijzondere producties, zoals een Vic Nees-concert met het Vlaams Radiokoor en het aankomend “Leuven BeKOORt” op 27 september 2026.
De muzikale leiding is in handen van Els Bode, een gepassioneerde dirigent met grote muzikaliteit. Haar dirigeercarrière begon in 1988, met het schoolkoor van de middelbare school Hemelsdaele. In 2011 werd ze dirigent van Eufonia. Els volgde verschillende opleidingen koordirectie en stemvorming en ook nu verfijnt ze haar dirigeerstijl tijdens lessen bij Johannes Dewilde. Daarnaast is Els zelf een fervent zangeres: sinds 1997 is ze vast lid van het Orlandus-ensemble in Oostende en eerder zong ze tien jaar bij Cantores Avvio.
Vokamando
De koorgroep Vokamando is in 2006 ontstaan uit een samensmelting van het gemengd koor VoKaaLo uit Lochristi en het Sint-Amanduskoor uit Oostakker. De klemtoon ligt op enthousiast koorzingen met aandacht voor homogeniteit, klankkleur, expressieve koordynamiek en dit vanuit een amalgaam van koorliteratuur.
Uitdagingen worden zeker niet uit de weg gegaan! Op het palmares van het koor staan de uitvoering in 2007 van de “Carmina Burana” van Carl Orff , de creatie van de “Missa Cum Jubilo” voor koor en koperensemble van Peter Pieters, het “Requiem in d Opus 48” van Gabriel Fauré , het “Gloria” van Vivaldi , "Zigeunerliederen Op. 103" van J. Brahms, de "Nelson Mass" van J. Haydn, de "The Armed Man: A Mass of Peace" van K. Jenkins. Eveneens te vermelden zijn het avondvullend concert "La Femme et la nuit" en de aperitiefconcerten "An English Concert" en "Een Muzikale Wandeling" met werken van o.a. John Rutter, Vic Nees, Joost Termont en Ola Gjeilo.
Vokamando is een bloeiende koorvereniging met ongeveer 40 zingende leden. De artistieke leiding van Vokamando is sinds 2026 in handen van Jodi Penner.
Mieke Dhondt – sopraan
Mieke Dhondt is een Belgische sopraan die haar muzikale reis begon in haar geboortedorp Puivelde. Ze ontwikkelde haar zangtalent verder aan het Koninklijk Conservatorium van Gent onder begeleiding van bas-bariton Marcos Pujol. Mieke specialiseert zich in barokopera en vertolkte rollen zoals Belinda in Dido and Aeneas van Purcell en Galatea in Acis and Galatea van Händel. Ze is ook actief in ensembles zoals Currende en Le Vechchie Musiche, waar ze zich toelegt op het ontdekken van vergeten muziek.
Inez Carsauw – mezzosopraan
Inez Carsauw is een mezzosopraan met een veelzijdige praktijk in opera, oratorium, lied en hedendaagse muziek. Ze studeerde zang aan het Koninklijk Vlaams Muziekconservatorium in Antwerpen en volgde masterclasses bij internationaal gerenommeerde zangpedagogen. Haar operadebuut maakte ze bij de Vlaamse Opera als Pastuchyna in Jenůfa. Ze werkte samen met onder meer Muziektheater Transparant, Taschenoper Wien en Theater De Spiegel. Als soliste vertolkte ze grote werken zoals Mozarts Requiem, Dvořáks Stabat Mater en Mendelssohns Elias.
Leander Van Gijsegem – tenor
Leander Van Gijsegem is een tenor die bekendstaat om zijn expressieve vertolkingen en passie voor het vertellen van verhalen door muziek. Hij heeft een breed repertoire dat zich uitstrekt van barokke passies tot opera en operette. Leander zong rollen zoals Tamino in Die Zauberflöte van Mozart en de Evangelist in Bachs Johannespassie en Matthäuspassie. Hij werkt regelmatig samen met gerenommeerde ensembles zoals Vox Luminis en het Vlaams Radiokoor en treedt op in heel Europa.
Alexander Van Goethem - bas
Alexander Van Goethem begon zijn zangcarrière als knaap in het Flanders Boys Choir. In 2024 behaalde hij zijn masterdiploma zang aan het Koninklijk Conservatorium van Antwerpen. Hij maakte twee jaar lang deel uit van de MM Academy van De Munt. Tijdens zijn studies was hij solist bij oratoriumprojecten met muziek van componisten als Bach, Händel en Cimarosa én vertolkte hij de rol van Don Andrès in Offenbachs La Périchole. In 2022 was Van Goethem te zien bij Kammeroper Schloss Rheinsberg als Micha in Die verkaufte Braut (Smetana). In 2023-2024 debuteerde hij als Jezus in Bachs Mattheüspassie en soleerde hij in Orffs Carmina Burana.